روشنایی مناسب در فضاهای مسکونی نقش مهمی در راحتی، سلامت چشم و افزایش بهره‌وری ساکنان دارد. استانداردهای روشنایی بسته به نوع فضا، فعالیت مورد انتظار و سن کاربران متفاوت است. این استانداردها معمولاً بر اساس شدت روشنایی (برحسب لوکس)، نوع منبع نور، دمای رنگ و شاخص نمود رنگ (CRI) تعریف می‌شوند.

1. شدت روشنایی توصیه‌شده (برحسب لوکس)

براساس استانداردهای جهانی مانند EN 12464-1 و همچنین پیشنهادات انجمن مهندسی روشنایی (IES)، میزان روشنایی مناسب برای فضاهای مختلف مسکونی به شرح زیر است:

2. دمای رنگ (CCT)

دمای رنگ نور باید متناسب با نوع فضا باشد:

نور گرم (2700K – 3000K): مناسب برای اتاق خواب و نشیمن، حس آرامش ایجاد می‌کند.

نور طبیعی (3500K – 4000K): مناسب برای آشپزخانه و سرویس‌ها.

نور سرد (5000K به بالا): برای فضاهای کاری یا مطالعه که نیاز به تمرکز بالا دارند.

3. شاخص نمود رنگ (CRI)

شاخص نمود رنگ باید بالای 80 باشد تا رنگ‌ها به صورت طبیعی دیده شوند. در فضاهایی مثل آشپزخانه یا اتاق آرایش، CRI بالاتر (حدود 90) توصیه می‌شود.

4. توزیع و یکنواختی نور

استفاده از منابع نوری با پخش مناسب (مثلاً چراغ‌های سقفی و نور مخفی) کمک می‌کند تا نور به‌صورت یکنواخت در فضا توزیع شود و سایه‌ها به حداقل برسند.

5. قابلیت کنترل نور

استفاده از دیمر، سنسور حضور یا سیستم‌های هوشمند، بهینه‌سازی مصرف انرژی و راحتی کاربر را افزایش می‌دهد.

6. مصرف انرژی

استفاده از چراغ‌ها و ماژول‌ها